کودکان یا به طور کلی افرادی که دچار  کم شنوایی عمیق هستند که حتی با سمعک نیز نمی توانند بسشنوند افرادی هستند که باید کاشت حلزون شنوایی شوند تا از طریق دستگاهی الکترونیکی که در داخل سر گذاشته و سیم های آن به عصب شنوایی مغز وصل می شوند قادر به شنیدن شوند البته به غیر از دستگاهی که از طریق عمل جراحی در سر بیمار کار گذاششته می شود
یک وسیله ی دیگر نیز بیرون از سر به وسیله ی آهن را به پروتز داخل سر وصل شده و صدای اطراف را منتقل می کنند
البته این عمل جراحی فقط بخشی از کار برای شنیدن است،اصل درمان اینگونه بیماران به تربیت شنیداری و تلاش برای یادگیری
صدا و شناسایی آواها و تشخیص آن ها بستگی دارد.
بیماری که تحت عمل کاشت حلزون قرار می گیرد.
اگر گفتار درمانی نرود به هیچ وجه قادر به گفتار و تکلم نمی باشد
چون اینگونه بیماران صداها را آنگونه که ما می شنویم،نمی شنوند
و با ید تک تک صدا را با کمک گفتار درمان خود یاد بگیرند  تشخیص بدهند.
شاید سالها گفتار درمانی و تلاش برای یادگرفتن کلمات طول بکشد ولی شنیدن و لذت بردن از آواهای موجود
در طبیعت به بیماران انرژی می دهد تا بیشتر تلاش کنند تا بهتر یاد بگیرند.
بیشتر کودکان کاشت حلزونی در مدارس عادی تحصیل  کرده و همانند دیگر افراد جامعه بدون مشکل خاصی در دنیای بیرون از خانواده و پر از هیاهوی زندگی می شوند.
البته اینگونه بچه ها قدرت تشخیص جملات و مفهوم آن را به سرعتی که ما افراد سالم تشخیص می دهیم ندارند.
پس تا خوب یاد می گیرند باید کاملا آهسته و شمرده با آنها گفتگو کرد.
تشخیص صدا ها در پشت تلفن و رادیو و در کل وسایل دیجیتالی موجود در دنیای
مجازی امروز همانند افراد سالم برای اینگونه بیماران خیلی راحت نیست
و بسیاری از بیماران کاشت حلزونی در این زمینه
مشکل فراوانی دارند و باید تمرکز بسیار بالایی داشته باشند.
بهترین و طلایی ترین سن برای کاشت حلزون بین ۱ تا ۲/۵ سالگی می باشد.
هر چند بیماران در هر سنی می توانند از این روش برای شنیدن
بهره ببرند، خیلی از افراد تا سن مشخص شنوایی دارند ولی
ناگهان بر اثر حادثه ای شنوایی خود را از دست می دهند.
کاشت حلزون برای اینگونه افراد نیز بسیار مفید است چون
آنها از قبل صحبت کردن را یاد گرفته اند و اکنون با عمل کاشت حلزون
و شنیدن دوباره با کمترین گفتار درمانی به صحبت کردن می پردازند.
فقط باید به این نکته توجه کرد کودکانی که از بدو تولد
کم شنوا هستند باید زود در همان سن طلایی
کاشت حلزون شوند،تا زودتر و به موقع قادر به گفتار شوند .
هرچه اینگونه بیماران در سن بالاتر عمل شوند از هم سن و سال های خود بیشتر عقب می افتند.
چرا که دیرتر قادر به تکلم و حرف زدن می شوند و این مسئله در آینده
برایشان مشکل ساز می شود.
در پایان شکر خدایی را که اگر دردی داده است درمان آن را نیز فرستاده است

سالار آقایی